Friday, May 17, 2013

IPL


# நேற்று கிரிக்கெட் சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்ட ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் அணியின் மூன்று வீரர்கள் ஸ்ரீசாந்த், சாண்டிலா மற்றும் சவான் சிக்கயுள்ளனர். ரசிகர்கள் ஆர்வம் அதிகரிக்கும் வண்ணம் எல்லா அணியும் ஹாலிவுட் பட கிளைமாக்ஸ் போல இறுதி ஓவரில் தான் வென்றனர். நாமும் நகம் கொறித்து வீட்டில் உள்ளவர்களுடன் சண்டை போட்டு நாடகங்களின் இடைவேளையில் பார்த்ததுக்கே இவ்ளோ கோவம் வந்தா ஸ்டேடியத்துல காசு குடுத்து பார்த்தவன நெனச்சு மனச தேத்திக்கணும். இன்று போட்டிகளை பார்க்கும்போது 13,14 ரன்கள் ஒரு ஓவரில் எடுத்தால் fixing தான் ஞாபகம் வருகிறது. வாழ்க ஸ்ரீசந்த் & Co.

#இன்றைக்கு கிரிக்கெட் சூதாட்ட புகாரில் தமிழகத்தை சேர்ந்த சிலரை கைது செய்துள்ளனர். போலீஸ்க்கார் இன்னும் 1000-2000 பேர் நம்ம நாடு முழுக்க இருப்பாங்க அவங்களயும் பிடிங்க.

#2000ம் ஆண்டில் இதே போல அசாருதீன், ஜடேஜா & மோங்கியா செய்தனர். அப்போல்லாம் ஆர்வமா பார்த்துகுட்டு இருந்த காலம். அசாருதீன் நன்றாக ஆடிக்கொண்டிருப்பார், அவரை ஒரு 50-60 ரன் ஜெயிக்க தேவைப்படும்போது ஜடேஜா or மோங்கியா ரன் அவுட் செய்வார்கள். அவரும் திட்டிக்கொண்டே (கூடவே நாமும் #$#$#$ வார்த்தையில்) பெவிலியன் திரும்புவார்.
பிறகுதான் தெரிந்தது பன்னாட பயலுக காச வாங்கிட்டு இத பண்ணது. விடுங்க இதுக்கு மேல பேசினா கெட்ட வார்த்தை தான் வருது.

#ஸ்ரீசாந்த்-ன் தந்தை நேற்று உணர்ச்சி வசப்பட்டு இதற்கு தோனி மற்றும் ஹர்பஜன் தான் காரணம், அவரின் வளர்ச்சியை தடுக்க இருவரும் சேர்ந்து செய்த சதி என்றார்.  இன்று பேசிய பேச்சுக்கு இருவரிடமும், கேரள மக்களிடமும் மன்னிப்பு கேட்டுள்ளார். 
அவங்க அப்பாவுக்கு ஒரு கேள்வி: "சாரே உங்க பையன் கேரளாவுக்கு மட்டுமா விளையாண்டது, நம்ம நாட்டுக்கும் தான  அப்புறமா எதுக்கு கேரளாவுக்கு மட்டும் மன்னிப்பு கேட்கறீங்க?"

#சூதாட்டம் பற்றி நேற்று BCCI விளக்கம் கொடுத்தது. அதுபற்றி பிஷன் சிங் ட்விட் செய்தார் : "IPL  Governing Committe எங்க போச்சு BCCI president சீனிவாசன் எதுக்கு விளக்கம் தர்றார்னு". நல்ல கேள்வி ஆனா உங்களுக்கு பதில் question pass .

#சூதாட்ட பணம் சுமார் ரூ.40000 கோடிகள் இருக்குமென தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. சூனாபான இப்ப தாண்டா தெரியுது ஏரோப்லென வித்துட்டு வந்து கிரிக்கெட் பார்கறானுங்கன்னு?
 

கிரிக்கெட் பத்தி ஒரு நல்ல செய்தி:
#புற்று நோய் கண்டறியும் இலவச மையத்தை நமது கிரிக்கெட் வீரர் யுவராஜ் சிங் தொடங்கி உள்ளார் அதுவும் தோனியின் சொந்த ஊரில். இப்போதைக்கு நோயை கண்டறிவதை ஆரம்பித்து உள்ளதாகவும் எதிர் காலத்தில் இலவச சிகிச்சை மையம் ஆரம்பிக்கும் எண்ணம் உள்ளதாகவும் தெரிவித்து உள்ளார். எல்லாரும்  fraud பன்ன நியூஸ் தான் போற்றுக்காணுக அதான் அந்த நல்ல மனுசன பத்தி கொஞ்சம் சொல்லலாம்னு.

Thursday, May 16, 2013

விபத்து அனுபவம் - I


விபத்து:

நான் இது நாள் வரை சந்திக்காத ஒன்று. அதாவது மிகச்சிறிய நொடிபொழுதில் விபத்தில் இருந்து தப்பித்து இருக்கின்றேன். அப்பொழுதெல்லாம் ஒருவித படபடப்புடன் அடுத்த சில நிமிடங்கள் நகரும். அந்த நேரத்துக்கு மட்டும் பலவித கட்டுபாடுகளை மனம் விதிக்கும், மூளையும் கேட்டுகொள்ளும், அதுவும் தூங்கி எழும் வரைதான். அதற்குப்பிறகு வழக்கம்போல Racing & Chasing.

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு அலுவலக பணி முடித்து இரவு 8 மணிக்கு வீட்டிக்கு கிளம்பினேன், எதிரில் எமன் டவேரா காரில் வருவது தெரியாமல். நான் இரவு சாப்பாட்டை நினைத்துக்கொண்டு வழக்கத்திற்கு மாறாக மிக மெதுவாக சென்றேன், அதுவும் அன்றைக்கு ஹெல்மெட் எடுக்க மறந்தது உணராமல்.

அது ஒரு சிறிய  குன்று. அதாவது என்னுடைய அலுவலகம் பொள்ளாச்சி சாலையில் உள்ளது, அதற்கும் பாலக்காடு சாலைக்கும் நடுவில் அமைந்துள்ளது. மிக குறுகிய சாலையே போடப்பட்டுள்ளது. இந்த குன்றின் உச்சியில் ஒரு பொறியியல் கல்லூரி வேறு இருப்பதால், காலையில் பல Valentino Rossi கலை கடந்து தான் செல்ல வேண்டும்.

இரவு நேரம் வேறு சாலையும் மிக அமைதியாக எந்த சத்தமும் இல்லாமல் இருந்தது. ஒரு மிக குறுகிய வளைவில் நான் ஒலி எழுப்பிக்கொண்டு திருப்பும்போதுதான் பார்த்தேன், எமன் மிக அருகில் எந்த ஒலியும் எழுப்பாமல் மிக வேகமாக வந்து கொண்டிருந்தான். நான் சுதாரித்து வண்டியை இடது புரமாக ஒடித்து சாலையை விட்டு கீழே இரக்க எத்தனிபதட்குள், எமன் மோதியே விட்டான். நான் கதை முடிந்தது என நினைத்து முடிப்பதற்குள் எல்லாம் முடிந்து, தரையில் வண்டியுடன் கிடந்தேன். கண்களில் பொறி பறந்து, குருவி, காக்கை குஞ்சுகள் எல்லாம் சுற்றி சுற்றி பறந்தன. சுதாரித்து எழ முற்பட்டபோது என் வண்டியின் பின் சக்கரம் என்ஜின் அணைக்காதலால் இன்னும் சுற்றிகொண்டிருந்தது தெரியாமல் கைவைக்க சிராய்ப்பு ஏற்பட்டது. பின்பு தான் சுய நினைவுக்கு வந்தேன்.

வலது கால் முட்டி மொத்தமாக கிழிந்து எலும்பு தெரிந்தது. பாதத்திலும் வலி இருந்தது. சரி உதவிக்கு ஒரு வரை அழைக்கும்போது தான் தெரிந்தது மேல் முன் வரிசை பற்களில் 3 ஆட்டம் காண்பது. உதவிக்கு வந்தவர் என் மொபைலுடன் வந்தார். அவரிடம் தவறு என்னுடையதல்ல என்றும் எங்கெங்கு அடி பட்டதை சொல்லி என் வலது சிறிது  தூக்கியபடி பிடித்துக்கொள்ள சொன்னேன். அதற்குள்   சேர்ந்து தண்ணீர் எல்லாம் முகத்தில் ஊற்றி விட்டனர். நான் நிலைமையை விளக்கி 100 மற்றும் 108 க்கு அழைகச்சொன்னேன். அவர்களோ போலீஸ் வந்தால் பிரச்சனை என்றனர். உங்களுக்கு யோசிக்க தோன்றும் என் மொபைல் என்னவாயிற்று என்று. அது என்னவோ கீழே விழுந்ததில் அவுட் கால் மட்டும் போகவில்லை. இதற்கு நடுவில் என் மனைவி விடாமல் எனக்கு அழைத்துக்கொண்டு இருந்தால். நான் உதவிக்கு வந்தவரிடம் என் அலுவக நண்பரின் எண்ணை சொல்லி அவரை அழைக்க சொன்னேன். அவர்கள் 10 நிமிடத்தில் வந்துவிட்டனர். அதுவரை 108ம் வரவில்லை. சரி இதற்கு மேல் முடியாது என ஆட்டோ ஒன்றில் செல்ல முடிவெடுத்தேன். அலுவலகத்தில் இருந்து இருவர் வந்திருந்தனர். ஒருவரை அந்த எமனின் தேரோட்டியை போலீசிடம் ஒப்படைக்க சொல்லிவிட்டு, இன்னொரு நண்பர் மற்றும் நான்கு பேர் தயவில் ஆட்டோவில் கிளம்பினேன்.

அங்கிருந்து பாலக்காடு சாலை வந்து 2 நிமிட பயணத்தில் இன்னொரு எமனை சந்தித்தேன். எங்கள் ஆட்டோ சரியாகத்தான் சென்றது, எதிர் திசையில் வந்த லாரி திடீரென வலது புறமாக திரும்பியது ஆட்டோ ஓட்டுனர் தடுமாறி வண்டியை நிறுத்திநர். நான் பின்பக்க இருக்கையில் படுத்துக்கொண்டே இதை பார்த்தேன். இதற்குமேல் முடியாதுடா வந்து அடிச்சுகோடா எமா என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன். அதற்குள் பின்பக்கமாக வந்த இரு சக்கர வாகன ஓட்டி ஆட்டோ-ல் மோதி நிறுத்தினார். லாரி ஓட்டுனர் சிரித்து விட்டு கிளம்பினார். "அட சாக கெடகரவன வெச்சுகிட்டு என்ன காமெடி பண்றீங்களா?" ன்னு கேட்க ஆட்டோ டிரைவர் திரும்ப வேகம் எடுத்தார். நான் தனியார் ஆஸ்பத்திரிக்கு போக சொல்ல டிரைவரோ அரசு ஆஸ்பத்திரி என்றார். இந்த நேரத்தில் விவாதம் உடம்புக்கு நல்லதில்ல என்று அவருக்கு ஓகே சொன்னேன். நடுவில் என் மனைவி தொடர்ச்சியாக கால் செய்துகொண்டு இருந்தாள் எனக்கும் என் நண்பருக்கும். 


அரசு மருத்துவமனை :

நான் அரசு மருத்துவமனையை பற்றிய படங்களை நினைத்து பீதியில் இருந்தேன். குனியமுத்தூர் அருகில் எதிரில் 108 ஆம்புலன்ஸ் வர டிரைவர் கையை காட்டி நிறுத்த சொன்னார், அவர்கள் மிக அவசரமாக நிறுத்தாமல் சென்று விட்டனர். யாரை காப்பத்தவோ? இறுதியில் அரசு மருத்துவமனை அடைந்து அவசர சிகிச்சை பிரிவு சென்றார் ஓட்டுனர். உடனே ஒருவர் strecher கொண்டு வர உள்ளே அழைத்து சென்றனர். அங்கு நான் பயந்ததற்கு மாறாக உடனடி சிகிச்சை அளித்து என் சுய விவரங்களை பெற்றுகொண்டனர் கூடவே குடிச்சிட்டு வண்டி ஓட்னியா? என கேட்டு வைத்தனர். அதற்கு பிறகு எலும்பு சிகிச்சை பிரிவு அழைத்து சென்றனர். அங்கு இடமில்லா காரணத்தினால் சிறிது நேரம் காக்க வைத்தனர். ஐந்து நிமிடங்களில் திரும்ப அழைத்து காயங்களை பார்த்தனர். இங்கும் குடிச்சிட்டு வண்டி ஓட்னியா? என கேட்டு வைத்தனர்.

பிறகு முட்டியில் ஏற்பட்ட காயத்திற்கு தையல் போட்டனர். அப்பொழுது பக்கத்தில் இருந்த படுக்கைக்கு ஒரு நபரை அழைத்து வந்தனர். அவர் மிகவும் சத்தம் போட்டதால் என்னை பார்த்து கொண்டிருந்த மருத்துவர்கள் அவரிடம் சென்றனர். எனக்கோ வாய் முழுக்க ரத்தம், பேச கூட முடியவில்லை. சரி அந்த மனிதரை வேடிக்கை பார்க்கலாம் என்று திரும்பினால் அவர் முகம், கை என எங்கும் அடிபடவில்லை. கால் மட்டும் தெரியாத அளவு துணியால் சுற்றி இருந்தது. பின் பிரித்தனர் மனிதருக்கு இடது காலில் பாதத்தின் கீழே சதையே இல்லை, வெறும் எலும்பு மட்டும் தெரிய, பெரு விரல் உடைந்து ஊசலாடியது. இதற்கு மேல் எவ்வளவு வலி ஏற்பட்டாலும் கத்தவோ, கதறவோ கூடாது என முடிவெடுத்து கண்ணை மூடி படுத்து கொண்டேன்.

இதற்குள் என் ஊர் மற்றும் அலுவலக நண்பர்கள் என் மனைவி என எல்லோரும் வந்திருந்தனர். சரி அவர்கள் பயந்து விடக்கூடாது என்று கையை ஆட்டி வலி இல்லாதது போல் காட்டிக்கொண்டிருந்தேன்.

பின்னர் வேறு மருத்துவர்கள் வந்து தையல் போடும் வேலையை ஆரம்பித்தனர். என்னடா இவங்க இன்னும் அந்த கேள்விய கேக்கலியேன்னு நெனைக்கும்போதே கூட இருந்த  ஒரு நர்ஸ் அத கேட்டாங்க. அட அதாங்க குடிச்சிட்டு வண்டி ஓட்னியா? .முதன் முதலாக உடம்பில் தையல் போடப்பட்டது. வெளியில் திடீரென அழைத்து வந்தனர் என்னடா காயம் இன்னும் இருக்கே ஒரு தையல் தான போட்டிருக்கு என நினைக்க, நண்பர்கள் வந்து உடனடியாக தனியார் மருத்துவமனை செல்லலாம் என்று அவர்களின் ஆம்புலன்சுடன் காத்திருந்தனர் .



தொடரும்..... அனுபவங்கள் ...

Wednesday, May 15, 2013

சாலை - விபத்தும் நானும்


விபத்து இது நாம் சந்திக்காதவரை நாம் பெரிதாக கருதிக்கொள்ளாத ஒன்று, சந்தித்த பின்பு அறிவுரை சொல்ல வைக்கும் ஒன்று (உயிரழப்பு ஏற்படாமல் இருந்தால்).
 
 கடந்த 2 மாதங்களில் ஒரு வேலையும் செய்ய முடியவில்லை காரணம் ஒரு விபத்து. முதலில் இந்தியாவில் விபத்துக்கான காரணங்கள் பற்றி ஒரு சிறுஅலசல்.

இன்று உலக அளவில் அதிக உயிர் இழப்பை உண்டாக்குவது - சாலை விபத்து. அதற்கான காரணங்கள் மிக வேகம், பாதுகாப்பில்லா பயணம், போதை மற்றும் விதி மீறல். காரணம் எதுவாக இருந்தாலும் முடிவு உயிரழப்பு அல்லது காயம்  என்பதுவே.

விபத்துக்கான முதல் காரணி வாகனம், அவை எந்த வகையாக இருந்தாலும் சரி (சைக்கிள் முதல் ட்ரக் வரை).

வாகனம்:
2010 ம் ஆண்டில் இரு சக்கர,மற்றும் கன ரக வாகனங்களும் விபத்தை ஏற்படுத்தியதில்  47% ம், கார்கள் 22% ம் பங்கு வகிக்கின்றன. அதுவே உயிரழப்பை ஏற்படுத்திய விபத்துகளில் கன ரக வாகனங்கள் அதிக பட்சமாக 29% ம் கார் மற்றும் இரு சக்கர வாகனங்கள் 28% பங்கு வகிக்கின்றன. அது போல விபத்துக்கு பிந்தய உயிரழப்புகளில் இவை இரண்டு வகையே முறையே 29% மற்றும் 27% ஆகும்.  இதுவே காயம் அடைபவர்கள் இரு சக்கர வாகனங்களில் 22% ம், கன ரக வாகனங்களில் 22%ம் ஏற்படுகிறது. இவ்வகை விபத்துக்கள் அதிகமாக நெடுஞ்சாலைகளில் நடப்பவை, இதில் உயிர் பிழைக்கும் வாய்ப்புகளும் மிக குறைவு, காயம் என்பதோ ஊனம் என்ற அளவில் இருப்பவை.

நம்முடைய கவனம் 200% இருந்தால் மட்டுமே உயிரழப்பு அல்லது விபத்தை தவிர்க்க முடியும்.


சாலை:
விபத்து மற்றும் உயிரிழப்புகள் வாகனங்களால் மட்டுமல்ல சாலைகளாலும் ஏற்படுகின்றன.  நமது நாட்டில் அதிக சதவிகித சாலைகள் மோசமானவைதான். கீழே உள்ள பட்டியல் படி பார்த்தால் தேசிய மற்றும் மாநில சாலைகளை விட கிராமப்புர சாலைகளிலேயே அதிக விபத்து மற்றும் உயிரழப்பு ஏற்படுகிறது.

தேசிய, மாநில மற்றும் இதர சாலை விபத்து எண்ணிக்கை முறையே 30%, 25% மற்றும் 45% இருக்கின்றது. இதில் உயிரழப்பு எண்ணிக்கை முறையே 36%, 27% மற்றும் 37% என்றும் காயமடைந்தோர் எண்ணிக்கை முறையே 31%, 26% மற்றும் 43% என்று உள்ளது. 

இந்த முடிவுகளின் படி நாம் அறிவது விபத்தோ , உயிரழப்போ அவை அதிகம் நடப்பது கிராம மற்றும் இதர சாலைகளிலேயே. நான் விபத்துக்குள்ளானதும் இந்த வகை சாலையில் தான். என்னத்த சொல்ல:(

Top 5:
கீழே  கொடுக்கப்பட்டுள்ள அட்டவணையில் கடந்த 2010 ல் நடைபெற்ற விபத்து மற்றும் உயிரழப்புகளில் முதல் 5 இடங்களைப்பெற்றுள்ள மாநிலங்கள் உள்ளன: 

நம் தமிழகம் 3 அட்டவணைகளிலும் முதல் 3 இடங்களுக்குள் உள்ளது. 

இந்த பட்டியல் நாட்டின் முக்கிய நகரங்களில் 2010 ம் ஆண்டு நடந்த விபத்து மற்றும் உயிரழப்புகள் பற்றியது. தமிழகத்தின் 3 நகரங்கள் இதில் இடம் பெற்றுள்ளன.  எண்ணிக்கையின் படி சென்னை முதலிடத்திலும் இறப்பு விகித அடிப்படையில் கோவை முதலிடத்திலும் உள்ளது (அதாவது 100 விபத்துகளுக்கு 24 உயிரழப்பு ஏற்படுகிறது).

இந்த புள்ளி விவரங்களை நாம் மேலோட்டமாக கடந்து செல்லலாம், ஆனால் நம்முடைய கவனம் சிறிது தவறும்போது இந்த எண்ணிக்கையில் நாமும் சேர்ந்துவிடுவோம் என்பதை  மறக்க வேண்டாம். 


விபத்து பற்றிய திரு. தமிழ்நிலா அவர்களின் கவிதை:


வீதிகள் எங்கும்
புதைக்கப்படுகின்றன
வேக வெடிகள்..
சந்திகளில் எல்லாம்
அமைக்கப்படுகின்றன
விபத்து நிலையங்கள்...

கனரக ஆயுத அழிவை
கடந்து வந்தால்,
கன(ரக) வாகன அழிவு...

சாரதியின் இருக்கைக்கு
அருகில் தான்
இயமனின் இருக்கை...
பிரயாண சீட்டு இன்றி
சித்திர குப்தர்களின் வருகை..
கண்ட இடத்திலும்
கணிக்கபடுகிறது...
பாவ புண்ணியங்கள்....!!


அரசுக்கும் தனியாருக்கும்
விபத்தில் கூடவா போட்டி..??
போட்டி போட்டு இடித்து
அழிக்கிறார்கள் மக்கள் கனவுகளை...


நீதி மன்றங்களில் இன்னமும்
தேங்கி இருப்பதெல்லாம்..
விபத்து வழக்குகள் தான்...

-தமிழ்நிலா

Wednesday, February 6, 2013

விஸ்வரூபம் - விமர்சனம் அல்ல


விஸ்வரூபம் - இந்த படத்தை கமல் எந்த நேரத்தில் தொடங்கினாரோ எல்லா வகையுளும் அவருக்கு சிக்கலை ஏற்படுத்தி கொண்டிருகிறது.

பல தடைகளை (:)) தாண்டி கடந்த மாதம் 26 அன்று உலகமெங்கும் வெளியிடப்பட்டது தமிழகம் தவிர (1000 பஞ்சாயத்து இருக்கு சொல்ல ஒன்ன ரெண்டா). அடிச்சு புடிச்சு சத்யம்ல புக் பண்ணா, ரிலீஸ் அன்னைக்கு நோட்டீஸ் போர்டு போட்டு பணத்தை திருப்பி தரோம்னு சொல்லிட்டாங்க. போங்கடா நீங்களும் உங்க சாமி பக்தியும் னு திட்டிட்டு கேரளாவில் படாத பார்க்கலாம்னு நெனச்சேன்.

கேரளா நமக்கு ரொம்ப பக்கம், ஒரு வாரம்  பழனி கோவில் சென்று விட்ட காரணத்தால் என்னால் முதல் நாள் பார்க்க முடியவில்லை. கடந்த சனிகிழமை அன்று தான் பார்க்கும் முடிவுக்கு வந்தேன். இதற்கு முன்பே குறைந்த பட்சம் 100 விமர்சனங்களை படித்துவிட்டேன்.

சனிக்கிழமை மதியம் நானும் என் மனைவியும் பாலக்காடு சென்று பார்க்கலாம் என முடிவெடுத்து புறப்பட்டோம்.

பாதி வழியில் திட்டத்தை மாற்றி கொண்டு வேலாந்தவளம் சென்று பார்க்கலாம் என முடிவாயிற்று.

அதிலும் ஒரு சோதனை வேலாந்தவளம் சென்றால் ஒரு அரங்கத்தில் மட்டுமே படம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது ஆனால் பாலக்காட்டில் 3 அரங்கங்களில் திரையிடப்பட்டுள்ளது. இங்கு டிக்கெட் இல்லை என்றால் திரும்பவும் பாலக்காடு செல்ல அல்லைச்சல் அதிகம்.

வேலாந்தவளம், பாலக்காட்டு-கோவை  மெயின் ரோட்டில் இருந்து ஒரு 10 km இருக்கும். சாலையின் தரம் தான் மிக கேவலமாக இருந்தது . தினமும் இதில் பயணிக்கும் மக்களின் நிலைமை மிக மோசமானது.

இந்த அழகான பயணத்தின் இறுதி அந்த அரங்கத்தில் முடிவடைந்தது. நாம் மட்டும் புத்திசாலி என நினைக்கும் போது  மூக்கு உடைபடுவோம். அது எனக்கு அங்கே நடந்தது. மிக சிறிய அரங்கம் ரசிகர்கள் கூட்டத்தால் திணறியது.



என் மனைவியை வைத்துகொண்டு இங்கு படம் பார்ப்பது முட்டாள் தனமான (டிக்கெட் கிடைக்கவில்லை :)) காரியம் என்று கிளம்ப நினைக்கும்போது, இவளவு தூரம் வந்தும் படம் பார்க்காமல் போவது சரியா என கேட்டதால் பாலக்காடு  செல்ல முடிவெடுத்து கிளம்பினோம். வேலாந்தவளம் to பாலக்காடு  ரோடு மிக அருமையாக இருந்தது. பயண அலுப்பு சிறிது கூட ஏற்படவில்லை.

பாலக்காட்டில் ஸ்ரீ துர்கா அரங்கம்  மிக அருகில் இருந்ததால் அங்கு மட்டும் சென்று பார்போம் என முடிவெடுத்தோம். ஆனால்  அங்கேயும் கோவை மக்கள் குவிந்து இருந்தனர். பார்க்கிங் செய்உம்போது ஒருவர் Rs 1000 குடுத்து  இதை  போய் பார்க்கின்றனர் என்று கடுப்பை கிளப்பினர். பிறகு விசாரித்ததில் தெரிந்தது அடுத்த ஷோவும் விற்று தீர்ந்தது என்று.




இதில் கொடுமை என்னவென்றால் மதிய உணவை மறந்து இந்த வேலையை  செய்து கொண்டிருந்தோம். சரி இனி அந்த வேலையையாவது ஒழுங்காக முடிப்போம் என்று அருகில் இருந்த  Jobey mall  சென்றோம்.

வழக்கம் போல Food  Court கடைசி தளத்தில் இருந்தது. கேரளா ஸ்டைல் உணவை ஒரு பிடி பிடிக்கலாம் எனும் சந்தோஷம் மற்றும் ஹோட்டல்-ம் அதற்கு ஏற்ப மிக பெரிதாக இருந்ததால் நம்பி உட்கார்ந்தோம்.

எல்லா ஆட்களும் மிக அழகாக உடை உடுத்தி இருந்தனர். ஆனால் சாப்பாடு கொடுங்கடான்னு வாய தொறந்து கேட்டா கூட கண்டுக்கல.  அதையும் மீறி ஆர்டர் பண்ணா கேட்கற ஏதும் இல்லன்னு சொன்னான், சரி ராஜா என்னதான் இருக்குனு கேட்ட பரோட்டா-ம் சப்பாத்தி மட்டும் தான்னான். ஓகே கொண்டு வர சொல்லிடு வெயிட் பண்ணா   கொண்டு வந்தான் பாருங்க ஒரு சாப்பாடு. ஒரு taste ம் இல்ல. வெறுத்து போச்சு. பேசாம பில்லை கொடுத்துட்டு வெளிய வந்துட்டு  ஒரு நல்ல கடையா  பார்த்து ஐஸ் கிரீம் சாப்டோம் .



இன்னைக்கு திரும்பவும் தமிழ் நாட்டில் படம் வெளியிட தடை நீக்கப்பட்டு உள்ளது. மீண்டும் அதே சத்யம் சினிமா ல் புக் செய்துள்ளேன். படத்தை பார்த்து விட்டு கண்டிப்பாக விமர்சனம் எழுத மாட்டேன்.  :::)

















Thursday, January 10, 2013

அடங்காத பாகிஸ்தான் - ?



இந்த இடுகையை படிக்கும் முன்பு நீங்கள் சமாதனத்தை விரும்புபவராக இருந்தால் இதற்கு மேல் தொடர வேண்டாமென கேட்டுகொள்கிறேன்.



இரண்டு தினங்களுக்கு முன்பு காஷ்மீர், பூஞ்ச் மாவட்ட எல்லையில்  நம்முடைய இரு வீரர்களை கொன்று ( Lance Naik Sudhakar Singh and Lance Naik Hemraj) தங்களுடைய வெற்றியின் அடையாளமாக அவர்களுடைய தலையை பாகிஸ்தானியர்கள்  எடுத்து சென்று உள்ளனர் . 



ஆனால் அவர்களுடைய ராணுவம் இதை மறுத்துள்ளது. நம்முடைய அரசாங்கம் வெறும் சடங்காக பாகிஸ்தான் தூதரக அதிகாரியை அழைத்து தங்களுடைய எதிர்ப்பை தெரிவித்து உள்ளனர்.

நாம் புகார் தெரிவிக்கும் முன்பே பாகிஸ்தான்  ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் இந்திய-பாக் ராணுவ கண்காணிப்பு குழுவிடம் (UNMOGIP) நம்முடைய வீரர்கள் LOC என்பாடு பொது எல்லையை தாண்டி ரோந்து செய்ததாக புகார் தெரிவித்துள்ளனர். 

மொத்தமுள்ள 740 km எல்லையான LOC ல் 550 km வலை படுத்தப்பட்ட பகுதியாகும். இது முழுக்க மின்சார மயமாக்கப்பட்டது (நல்ல வேலை இது தமழிகத்தில்  இல்லை)  மற்றும் மனித நடமாட்டம் அறியும் கருவி, கண்ணிவெடிகள் உள்ள இடம். இவை எல்லாவற்றும் மேல் அவர்கள் தாக்குதல் நடத்துகின்றனர். 

நம்முடைய அரசாங்கம் இதற்கு இன்னும் எதிர்ப்பை தெரிவிக்கவில்லை அல்லது ஐக்கிய நாடுகளிடம் புகார் தெரிவிக்க வில்லை.

நாம் இன்னமும் எச்சரிக்கை கூட செய்யவில்லை, இந்த நேரத்தில் நாம் இஸ்ரேல் இடம் கற்க வேண்டிய பாடங்கள் நிறைய உள்ளன. ஆனால் அப்படி பேசுபவர்களை எதிர்பதர்கேன்றே சில கட்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன. நான் காங்கிரஸ் அல்லது கம்யூனிஸ்ட் பற்றி சொல்லவில்லை. இந்த கட்சிகளுக்கு மதம் மற்றும் சாதியை வைத்து மக்கள் ஓட்டுகள் வாங்குவது எப்படி என்று யோசிக்கவே நேரம் உள்ளது. இதில் இராணுவம் மற்றும் மக்கள் எல்லாம் இரண்டாம் பட்சம் தான். இவர்களுக்கு அடுத்து பிராந்திய கட்சிகள், இவர்களுக்கு நாட்டை பற்றிய அக்கறை என்பது துளியும் கிடையாது. சொந்த நலனே மிக முக்கியமானது (DMK,BSP,NCP,RJD).  முதலில் இவர்களைத்தான் அடக்க வேண்டும். 





பாகிஸ்தானின் நடவடிக்கைகளை பார்க்கும்போது அவர்கள் முழுநேர போருக்கு தயாராக இருபது போல் உள்ளது. நாம்தான் சமாதான கொடி பிடித்து கொண்டிருக்கிறோம். அங்கே யார் ஆட்சியில் இருந்தாலும் இந்திய எதிர்ப்பு குறைவதே இல்லை. நாம் மட்டும் எவளவு குண்டுகள் வெடித்தாலும் , எவ்வளவு உயிர் இழப்பு ஏற்பட்டாலும், எந்த ஒப்பந்தங்களையும் மதிக்காத நாட்டுடன்  கிரிக்கெட் விளையாடி மகிழ்கிறோம். 

இஸ்ரேல் தன்னுடைய நாட்டில் ஒரு குண்டு விழுந்தால் எதிரி நாட்டில் பத்து குண்டுகளை போடுகின்றனர். நாம் அந்த அளவிற்கு இல்லாவிட்டாலும் குறைந்த பட்ச நடவடிகையாக அவர்களுடான வர்த்தக உறவை துண்டிக்கலாம். இது இந்த அரசங்கத்தால் முடியாத காரியம்தான் நம் மன குமுறல் போல அப்படியே இருக்க வேண்டியதுதான். 

நம்முடைய அரசாங்கம் கவலை பட நிறைய விஷயங்கள் இருக்கும்பொழுது அவர்களால் இதற்கு முக்யத்துவம் தர இயலாதுதான்.


Monday, January 7, 2013

மின்சாரம்


இன்றைக்கு மனிதனின் அத்தியாவசிய தேவை ஆனால் தமிழ் நாட்டுக்கு இல்லாத ஒன்று.

சென்னை மக்கள் அனுபவிக்கும் இன்னல் வெறும் இரண்டு மணி நேரம் மட்டுமே. இங்கே கோவை-ல் குறைந்த பட்ச்சம்  12 மணி நேரம்.

இரவில் 9 மணிக்குப் பிறகு ஒரு மணிக்கொரு தரம் நீங்கள் மெழுகுவர்த்தி ஐ தேட வேண்டும் உங்களிடம் UPS இல்லையென்றால். சென்னை ல இருந்து வரவங்களுக்கு மொதல கஷ்டமா இருக்கும், but கும்கி படத்தில் ஜோஸ்யர் தம்பி ராமையவிடம்  சொல்வதுபோல் அதுவே பழகிடும்.


இங்கே நாங்கள் கற்கால வாழ்கைக்கு பழகி கொண்டோம். இதில் மிகவும் திண்டாடுபவர்கள் தொழில் முனைவோர்கள் தாம்.

இவர்களும் இப்பொழுது மாற்று வேலை தேடுகிறார்கள். அரசியல்வாதிகள் இந்த பிரச்சனைய மட்டும் கண்டு கொள்வதே இல்லை. அவர்கள் யார் இதை பற்றி கவலை பட, அவர்களுக்கு road contract, etc contract ல கொள்ளை அடிக்கவ நேரம் போதாது.

நம்ம நாராயணசாமி வேறு 15 நாள் நு சொல்லிக்கிட்டு இருக்கரு (காமெடி). இவருக்கெல்லாம் ஒரு நைட் கரண்ட் கட் பண்ணா தெரியும், night தூங்காம இருந்து ஆபீஸ் போறது எப்படின்னு.

இந்த காமெடி scene ஐவிட்டு இப்பொழுது தமிழ்நாட்டை பற்றிய தகவல்களை பாப்போம்.

தமிழ்நாட்டின்  மொத்த  மின்சார  உற்பத்தி  17,650 MW. இதில் வீடுகளுக்கு மின்சாரப் பயன்பாடு 93.4% ம் மண்ணெண்ணெய் பயன்பாடு 5.9% ம்
Solar power 0.1% ம் உள்ளது.

இந்திய அளவில் வீடுகளுக்கான  மின்சார பயன்பாட்டில் நாம் 11ம் இடத்தில உள்ளோம்.  பற்றாகுறை 12% அளவில் உள்ளது.

இதில் எதாவது சரி பண்ணி எங்களுக்கு கொஞ்ச நேரம் அதிகமா current குடுங்கப்பா.

Saturday, January 5, 2013

India Population & Literacy Rate


 இந்திய மக்கள் தொகை வளர்ச்சி மற்ற எல்லா துறைகளையும் விட மிக வேகமாக வளர்வதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன. அவற்றை பற்றிய அறிவு எல்லோருக்கும் போதுமான அளவு உள்ளதால் நாம் வளர்ச்சியை மட்டும் ஆராய்வோம்.

முதலில் நம் நாட்டின் மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையானது 2011 கணக்கெடுப்பின் படி 
121 கோடி,  இது 2001 ம் ஆண்டை விட 18 கோடி அதிகம்.  

இதில் கிராமங்களில் வசிப்போர் எண்ணிக்கை 83.3 கோடி. நகரங்களில் வசிப்பவர்கள் 37.7 கோடி. இவை இரண்டுமே 2001 ம் ஆண்டை காட்டிலும் 9 கோடி சரிவிகித அளவிலே மக்கள் தொகை பெருகி உள்ளது. 




நம் தமிழ் நாட்டின் பங்கு 7.21 கோடி, இது 2001 ம் ஆண்டை விட 97 லட்சம் பெருகி உள்ளது. தமிழ்நாட்டு கிராமப்புறங்களில் வசிப்போர் 3.7 கோடி மற்றும் நகர்ப்புறங்களில் வசிப்போர் 3.5 கோடி. நகர்புற மக்கள் பெருக்கம் 2001 ம் ஆண்டை காட்டிலும் 75 லட்சம் மற்றும் கிராமப்புற பெருக்கம் 23 லட்சம்  என்ற அளவிலும் பெருக்கெடுத்து உள்ளது.




கல்வி வளர்ச்சி:


இந்தியாவின் கல்வி கற்றோர் விகிதாசாரம் 2011 ம் ஆண்டு படி 74%. மற்ற வளரும் நாடுகளை விட மிக குறைவான வளர்ச்சியே. கடந்த பத்தாண்டு வளர்ச்சி 10% சதவிகித அளவில் உள்ளது.




கிராமங்களில் கல்வி வளர்ச்சி விகிதம் 70% ம் நகரங்களில் 85% என்ற அளவில் உள்ளது.

தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சி விகிதம்  மொத்தமாக 80% என்று கடந்த பத்து ஆண்டுகளை விட 7% வளர்ச்சி பெற்று உள்ளது. இதில் கிராமங்களில் 74% மற்றும் நகரங்களில் 87% என்ற அளவில் படித்த மக்கள் உள்ளனர். 



நன்றி: Census of India.